Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
skip to main |
skip to sidebar
Fotografia to przestrzeń ludzkich oddechów, lustrzanych odbić twarzy, gestów, myśli. To zinstrumentalizowanie banalności,manifestacja wzruszenia,plagiat wyobraźni, metafizyczna pokusa piękna, które nie mija jak wszystko co śmiertelne. Największym pięknem jest właśnie człowiek, jego radość i cierpienie, które tworzą mozaikę obrazów. Człowieka istnienie.
Obserwatorzy
Archiwum bloga
-
▼
2008
(33)
-
▼
grudnia
(33)
- WiGiliA dLa SaMoTnYcH
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- PrZypAdki tUrAwsKie
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- Miasto zmiennością naznaczone
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- TaKiE TrOcHę JeSiEnnE
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- Piaskownia
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- Bez tytułu
- Pierwsze zdjęcie w PGO
-
▼
grudnia
(33)
O mnie
- Ewa Krawczyk
- "Człowiek budzi się rano i wie, że ma w sobie owcę. To bardzo naturalne uczucie"
Z reguły o wiele inaczej widzę to miejsce. Aż się wzdrygam na myśl o tym przewilgotnym powietrzu i lepkiej mgle na fotografii. Porusza wyobraźnię.
OdpowiedzUsuń